Bio

foto RVDA

Over Renske Taminiau:

Haar tweede CD ‘Move me’, die in de herfst 2010 was uitgekomen, laat zien dat Renske een nieuwe stap heeft gezet: de jazzy sound is verrijkt met experiment en een alternatiever popgeluid, filmisch en sprookjesachtig. Maar Renske’s sterkste punt blijft haar stem, die kan fluisteren en uithalen, maar altijd puur en levenslustig blijft.

 

In het voorjaar 2012 bracht Renske een lente-EP uit die haar laat horen zoals we haar op live kennen: uptempo energie, een veelkleurig instrumentarium, speelsheid, een ongedwongen show. Je bent op een tuinfeest, compleet met bomen, tuinverlichting en appeltjes, die gul met het publiek worden gedeeld, terwijl haar bandleden met de basklarinet, aftandse orgeltjes haar warmhartige songs over het gras laat golven..

 

En nu is ze midden in het proces van het maken van haar 3e plaat “When The Lights Go Out”. Hierin wil ze muzikaal de diepte in gaan en in liedjes vangen wat er overblijft op dit moment in haar leven. Veel dingen vallen van je af als je ouder wordt en kinderen krijgt, en van andere dingen neem je afscheid.

 

Ze wil dat dit het meest persoonlijke album wordt, waardoor ze zichzelf begeleid door een uniek instrument de Dulcitone. Deze akoestische voorloper van de Rhodes komt uit 1888 en is door de Schotse familie Mason en sons gemaakt.

 

Het exemplaar waar zij mee speelt is erfgoed van de familie van Benjamin Britten, die als 1 van de weinige componisten ooit een compositie heeft gemaakt speciaal voor de Dulcitone. Het geluid van het instrument lijkt op een kruising tussen Celesta en Glockenspiel en past heel goed bij haar stem.

 

Buiten haar eigen band heeft Renske Taminiau ook veel geschreven voor andere artiesten: zoals Ruben Hein, Do, Roxeanne Hazes (ik was toch je meisje), 3J's, Ferry Corsten, maar ook filmmuziek projecten samen met Perquisite voor de films Lotus en Wiplala.

 

Om meer over Renske te weten te komen kijk dan dit filmpje: